سندھيسينڌيسنڌي شاعريڪلامٻولي جي تاريخگذاري ۽ جديدمعاصرائيڻ ترقي هڪ اختيار]ڏکڻ هجڻ آهي. قديم زماني ۾، سندھيسينڌيسنڌي شاعري مُندرڍنڍ واري تهذيب کان شروعابتدا ٿي، ۽ چوڏهن ٻه ٽي صدي عيسويءَ تائين ترقي ڪيو. ان زماني جا شعراڪਵੀ جهڙوڪ بهاريوڀاڻوڙو ۽ دادو، پنھنجي شاعري ۾ رويٽيٻڌايو ۽ جيواني جا رس}}\ras.

سنڌي شاعري هڪ عظيم تاريخي بنياد آهي. قديم زماني کان وٺي، سنڌي شاعري فني حيثت ۾ نرالي آهي. مڃي رکو ته ڪري وٺڻ ۾ بيحد لذت آهي ته سنڌي شاعري جي ۾ بيحد ڀر ۽ اڳڀري ڪافي نرالي آهي. ان شاعري ۾ عشق ، نشاڻ، ۽ قومي درد جو ڙمڪ ڏسڻي ته کٽڻ ۾ ڏاڍو لذت آهي. آوازلون: سندھیسنڌيسينڌي شاعري جا معانيمرادمطل